คุณหนูแอน's profile ^^กาลครั้งหนึ่ง...ความร...PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
^^กาลครั้งหนึ่ง...ความรัก!!!ขอบคุณความรัก ที่ครั้งหนึ่งได้เข้ามาทักทาย |
|||||
|
|
July 31 จำทำไมApril 15 นอนกับความเหงาเคยไหม..ที่รู้สึกอ้างว้าง....เดียวดาย
มันเหงาจนยากจะอธิบาย....ในค่ำคืนที่เงียบสงัด....
นอนไม่ค่อยหลับ...เพื่อนที่แสนดียามนั้น..คงไม่พ้นความเหงา
ร้องไห้คนเดียว....มีเรื่องราวมากมาย...แค่อยากจะมีคนช่วยแบ่งปันความรู้สึก
ไม่ว่าจะทุกข์หรือสุข....หรือยามฉันอ่อนล้า....ก็ไม่มีเลยสักคน...ที่จะเคียงข้างฉัน
การไขว่คว้าหาใครสักคน....ดูช่างยากเย็น....
แต่มีเพียงสิ่งเดียว...ที่เป็นเพื่อนฉัน.....ความเหงาไง.....
มันเป็นสิ่งที่ฉันไม่เคยต้องการเลย....แต่มันก็ช่างเป็นเพื่อนที่แสนดีเหลือเกิน
ไม่เคยห่างจากฉันเลย....ในยามค่ำคืน....มันก็ยังคงอยู่กับตัวฉัน.....
ทุกค่ำคืน....สิ่งเดียวที่นอนอยู่เคียงข้างฉัน....คงหนีไม่พ้น..."ความเหงา" March 29 Unloveableก็รู้ว่าฉันไม่มีความหมาย ก็รู้ว่าคงเป็นไปไม่ได้ ยิ่งนานเท่าไหร่ยิ่งหมดหวัง แต่ตอนนี้ยังมีเวลา ให้ฉันจะหาเหตุผลดีๆ มาฉุดรั้งเธอตอนนี้แต่ก็รู้ดีไม่มีหวัง สิ่งที่ใจเธอพอจะมีก็เพียงแต่ความรำคาญ ก็ไม่เป็นไร ตราบใดที่ฉันจะยังหายใจ จะรักเธอไปตลอดกาล..
March 24 การรอคอยใครซักคน...ที่ไม่รู้ว่ามีอยู่จริงรึป่าวเฝ้ารอใครซักคน ท่ามกลางหมู่คนนับล้านรอบกาย
หากใครข้างบนกำหนดให้ฉันต้องรอ อยากรู้กำหนดด้วยใคร อยากถามมีเหตุผลไหมบอกฉันที อยากถามว่าคนบนฟ้าซ่อนความรักทำไม ทำให้เราเจอกันซักครั้ง
November 18 วันที่ฉันป่วย......เมื่อก่อนในวันที่ฉันป่วย....จะมีคนคอยห่วงใย
แต่ในตอนนี้...วันที่ฉันป่วย..กลับมองไม่เห็นใครเลย
แต่มันก็ไม่แปลกสักหน่อย....เพราะ.........
คนบางคนเดินผ่านมาให้รัก....
แล้วก็เดินจากไป.....(ทิ้งไว้แค่ความทรงจำ)
แต่กับคนบางคน.....
ที่เรารู้สึกอยากจะรัก.....
แต่ก็เป็นแค่ความรู้สึกของเราฝ่ายเดียว
วันที่ฉันป่วย.....มันช่างเป็นวันที่อ้างว้าง....เงียบเหงา....
กำลังใจแค่ใครสักคน...มันช่างหายากจริง ๆ
ฉันนอนอยู่บนเตียงที่โดดเดี่ยว.....
เหนื่อยจนไม่อยากจะตื่นขึ้นมาเจอใครอีกเลย..... October 24 (ถ้ามี)โอกาสอีกครั้ง...บางทีเราก็ปล่อยให้เวลาผ่านไปเรื่อยๆ June 30 เมื่อไม่มีเธอ...(อีกต่อไป)การที่ได้รักใครคนหนึ่งไปหมดหัวใจ...แล้วสุดท้ายกลับพบว่าเราไม่ได้เป็นหนึ่งในหัวใจเขาเลย แต่กลับพบกับความใจดำ...ความโหดร้ายที่เข้ามาแทน...แต่น่าแปลก....บางสิ่งบางอย่างกลับ ทำให้ฉันรู้สึกดีใจ...ที่สุดท้ายก็พบกับความจริงที่ว่า....ไม่มีใครรักเราเท่าตัวเราเอง.... แค่เสียใจอยู่บ้าง...ก็ตรงที่ทำดีแต่ไม่ได้ดี...ทำดีเท่าไรก็ไม่เคยเห็น...แต่ก็ภูมิใจว่าครั้งหนึ่ง ฉันก็ได้พยายามทำมันอย่างดีที่สุดแล้ว...วันนี้อาจไม่มีค่าพอแต่เชื่อว่าวันข้างหน้าเขาคนนั้นก็จะมอง เห็นค่ามันเอง... ***ขอบคุณวันเวลา...ที่ทำให้ฉันได้เรียนรู้...ทำให้ฉันแข็งแกร่งขึ้น การร้องไห้เสียใจ...ไม่ได้ผิดอะไร...แต่จงร้องไห้ให้พอ....แล้วยอมรับความจริงเพื่อจะเริ่มต้นกับ สิ่งใหม่ ๆ ให้กับชีวิต...ไม่มีใครตายหรอก...มันก็แค่รักที่ผ่านพ้นไป*** ขอบคุณผู้ชายคนหนึ่งที่ทำให้ฉันได้เรียนรู้ว่า...ความรักเป็นยังไง... ความเจ็บปวดมันไม่ได้ทำให้ฉันตายเลย....แต่ทำให้ฉันยืนขึ้นสู้ได้อย่างเข้มแข็ง...โดยไม่มี น้ำตาอีกต่อไป....รักคุณนะ...แต่ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป |
|
|||
|
|