เมื่อก่อนในวันที่ฉันป่วย....จะมีคนคอยห่วงใย

แต่ในตอนนี้...วันที่ฉันป่วย..กลับมองไม่เห็นใครเลย

แต่มันก็ไม่แปลกสักหน่อย....เพราะ.........

คนบางคนเดินผ่านมาให้รัก....

แล้วก็เดินจากไป.....(ทิ้งไว้แค่ความทรงจำ)

แต่กับคนบางคน.....

ที่เรารู้สึกอยากจะรัก.....

แต่ก็เป็นแค่ความรู้สึกของเราฝ่ายเดียว

วันที่ฉันป่วย.....มันช่างเป็นวันที่อ้างว้าง....เงียบเหงา....

กำลังใจแค่ใครสักคน...มันช่างหายากจริง ๆ

ฉันนอนอยู่บนเตียงที่โดดเดี่ยว.....

เหนื่อยจนไม่อยากจะตื่นขึ้นมาเจอใครอีกเลย.....